kakak aisya

saya slalu risau dengan aichan,,
kalu bawak g taman yang ramai org,,
nnt die tengok je bebudak lain dok main,,
budak2 dok berebut naik gelongsor,,
die takut2 dok tepi,,
dok fikir cane la nak antar g skolah,,
nnt die dok nyorok tepi dinding cane lahaii,,
smalam saye dok dalam rumah dgn adik,,
aichan main sorang2 kat luar,,
of course pintu bukak saya boleh nampak la,,
pagar pun bertutup huhu
tibe2 dengar die dok bercerita,,
modal cerita mcm biasa la,,

“ayah gi work,,”
“nnt aisya besar nak g skolah ,,”
“aisya g kedai beli baju,,”
“aisya ade basikal,,”

saye intai la sikit,,
rupenya ade 4,5 orang budak kat luar pagar,,
heehhh sjak bila die berani cakap dgn org ni,,
saya pun ajakla budak2 masuk dalam,,
bile budak2 tu main aisya pulak

“jangan panjat2 nanti jatuh”
“jangan pegi dekat bunga mami nanti kena duri”
“jangan pusing2 nanti pening”
“jangan lompat longkang nanti sakit kaki”

hahahahahah
nmpak sangat mami dok jangan jangan kat die slalu,,
macam overprotective sangat kami ni kan,,
tp tu la,,aichan juara nangis,,
kalu die nangis memang melarat2,,
so kami memang jaga x bagi die stat nangis,,

nampaknye skang kakak aisya dah besar,,
dah nak bercakap dengan orang,,
rase mcm baru je melayan kerenah die nangis siang malam,,
da nak masuk 3 tahun dah anak saya rupenye,,
cepat mase berlalu kan,,

aichan rambut jeribang kat pantai belakang umah tokwan

2 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge